Bo nie ma nic gorszego od nauczycieli osobiście sympatycznych, zwłaszcza jeśli przypadkiem mają osobiste zdanie.

Witold Gombrowicz, Ferdydurke

 

Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela to spektakl, który powstał w oparciu o metody pedagogiczno-teatralne na warsztatach dedykowanych nauczycielom. Choć tytuł powinien brzmieć Z pamiętnika poznańskiej nauczycielki – obsadę spektaklu tworzą bowiem kobiety, a teatralna narracja przypomina kobiecy pamiętnik, pełen zapisków i notatek nauczycielek, które zdecydowały się opowiedzieć o sobie z kilku perspektyw. Nieustannie obserwowane przez uczniów, rodziców, dyrekcję oraz społeczeństwo postanowiły spojrzeć na swój zawód z dużą dozą dystansu i autoironii. Słodko-gorzki spektakl powstał na bazie ich przemyśleń, refleksji oraz historii z życia prywatnego i zawodowego.

Efekty pracy zostaną zaprezentowane w ramach projektu Off Opera 2017. Dlaczego akurat tutaj? Można powiedzieć, że punktem wyjścia była opera, a wyszedł… off. Uzewnętrznione zostało to, co każda z nauczycielek kryła wewnątrz siebie. Jednocześnie w ich pracy zauważyć można operową formę i konwencję. Konwencjonalny gest obrazujący stereotypowego nauczyciela, paradoksalnie staje się katalizatorem wywrotowości, małej rewolucji pełnej ironicznego wyzwolenia.

Opera w głowach widzów wywołuje jednoznaczne skojarzenia – wielka sala, piękne kostiumy, peruki, głośna muzyka. Opera jako teatralność. Opera jako konwencja. Opera jako forma.

Podobnie bywa z zawodem nauczyciela. Obraz nauczycieli w społeczeństwie z reguły ogranicza się do „bandy nierobów, pracujących po osiemnaście godzin w tygodniu”. Nauczyciel jako stereotyp. Nauczyciel jako konwencja. Nauczyciel jako forma.

Kostniejąca konwencja i wszechobecna forma zostają twórczo wykorzystane, potraktowane z dużą dawką ironii i dystansu. Bo śmiech jest oczyszczający. Choć przecież wiadomo, że maska ironisty może skrywać twarz melancholika, oddającego się długim rozmyślaniom na temat kondycji świata i człowieka. Nie chodzi tutaj bynajmniej o wielką narrację, epicką historię zaprezentowaną z rozmachem. Warto przecież przyglądać się pojedynczym, prywatnym, intymnym opowieściom, które utkane ze słów, wrażeń i emocji materializują się w teatralnym tu i teraz.

Inspiracji spektaklu należy szukać przede wszystkim w formie pamiętnika, pełniącego dwojakie funkcje – notatnika, miejsca na codzienne zapiski, ale także rodzaju autoterapii. Podczas pracy wspomagał nas także Witold Gombrowicz i jego nieśmiertelna powieść Ferdydurke, powieści Jarka Szulskiego, a w szczególności SOR (nie) zdarza się w szkole, w której nauczyciel to w pierwszej kolejności człowiek, a dopiero potem… nauczyciel. Jednak przede wszystkim historie pięciu kobiet, nauczycielek, układające się na kształt mozaiki, w której śmiech miesza się z łzami, radość z irytacją, a autentyczność i prawda z obezwładniającą Formą i absurdem.

Niewykluczone, że i Ty, Widzu, obudzisz się następnego dnia, spojrzysz w lustro i zobaczysz w nim nauczycielską Gębę.

 

OBSADA | nauczycielki poznańskich szkół:

Agnieszka Brząkała

Joanna Jaźwińska

Marta Garczyńska

Karolina Kosidło

Barbara Niedzielska

 

dramaturgia | reżyseria | Daniel Stachuła

muzyka | fortepian | Elżbieta Spychała

scenografia | Filip Brzyski

ruch sceniczny | Karolina Kosidło

wideo | zespół

 

14.10.2017 godz. 19.00

SCENA WSPÓLNA

ul. Za Cytadelą / róg Brandstaettera

 

WSTĘP WOLNY – bezpłatne wejściówki do odebrania od 2 października w Centrum Informacji Miejskiej w Poznaniu (tel. 618519645, ul. Ratajczaka 44, od poniedziałku do piątku w godz.: 10:00-19:00, w soboty w godz. 10:00-17:00)

Projekt dofinansowany z budżetu Miasta Poznania #poznanwspiera